30/3/10

όντως δεν έχει νόημα ...

αμάν βρε ANemos ή μάλλον πολύ καλά τά'πες, γιατί πολλοί μόλις ακούσαμε ότι ήταν ...αλλοδαπός (τουλάχιστον για μια στιγμή) κάπως ...αλαφρύναμε (τρομάρα μας) ... Σε αντιγράφω (τι φωτό με τίποτα):

"Ούτε να σου γράφω
Ούτε να με διαβάζεις
Τέλος!
Σήμερα περίμενα ολόκληρη την ημέρα μέχρι τώρα, βαθιά μεσάνυχτα, μπας και...
Μπας και κουνηθεί κάποιος. Κάτι...
Περίμενα πρώτα από όλα τους συντρόφους μου.
Αλλά αυτούς μάταια τους περιμένω κοντά 30 χρόνια.
Περίμενα αυτούς που σκέφτονται -υποτίθεται...
Περίμενα τους εργάτες, τους οικοδόμους.
Περίμενα ώρες πολλές.
Περίμενα κάποιον, κάποια, μια μάνα, μια γιαγιά να ψελλίσει τους στίχους
"Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου..."
Αυτές, σήμερα 30 του Μάρτη του 2010 ήταν ίσως οι πιο κρίσιμες ώρες της ζωής μου όπως εγώ καταλαβαίνω πως είναι ζωή, πως ήταν ζωή, πως μπορεί να είναι, πως ήθελα να είναι Η ζωή.
Κι έκανα λάθος.
Η ζωή δεν είναι και δεν θα είναι ξανά αυτό που πίστεψα κάποτε.
Μέχρι και κάποιοι "φίλοι" αποδείχτηκαν εμετικότεροι των "εχθρών". Σάπιοι και χολεριασμένοι μέχρι το μεδούλι.
Περίμενα τους πιτσιρικάδες να βγουν πάλι οργισμένοι για ένας 15χρονο που τινάχτηκε στον αέρα, χθες το βράδυ.
Τα παιδιά μας όμως είναι κι αυτά νεκρά.
Τα θάψαμε εμείς με τα ίδια μας τα χέρια.
Και χωρίς αυτά δεν έχει πλέον νόημα το ταξίδι.
Νομίζω οτι κάπου εδώ τελειώνει το δικό μου παραμύθι.
Να χαίρεστε τους εφιάλτες σας.
Αφού δεν μπορούμε να ζήσουμε σε έναν καλύτερο κόσμο, ας σαπίσουμε στην πιο μαύρη κόλαση.
Αυτος ο κόσμος μου προκαλεί αηδία..."
 
γιατί όλη αυτή τη μαλακία να την πληρώνουν ΠΑΝΤΑ τα 15χρονα;

1 σχόλιο:

Coula είπε...

Ένας λιγότερος θα ψέλιζαν κάτι καθίκια!

Άστα να πάνε!

Και δήθεν σοβαρευόμαστε όλοι γιατι διανύουμε Άγιες Μέρες!
Άγιες μέρες για τον εαυτό μας αλλά για τον άλλο τις χειρότερες ευχόμαστε!

Έχουμε και δουλειές τώρα, ψώνια, αρνιά κλπ για να κορέσουμε την υπερκαταναλωτική μας δίψα!

Δεν έχουμε χρόνο για αντιδράσεις και για έλεος! Δεν προλαβαίνουμε τώρα! Δεν προλαβαίνουμε να φορέσουμε την μάσκα του ανθρώπου!


Ντροπή μας!

Δεν έχω παρά να ευχηθώ, καλή Ανάσταση στις ψυχές μας γιατί ψόφησαν και άρχισαν να ζέχνουν!