Μια ιστοριούλα: "Η ΖΩΗ"

Είχε δουλέψει πολύ για να στήσει και να ορθοποδήσει την επιχείρησή του.Στην αρχή: όνειρα, σκέψη σχεδιασμό και μετά εκτέλεση. Όλα πήγαν κατ΄ ευχήν ή μάλλον, βάσει σχεδίου.Ήταν ίσως η πρώτη φορά που έπιανε τον εαυτό του χωρίς πρόγραμμα, χωρίς κάποιο ραντεβού, μια συνάντηση. Κανέναν δεν περίμενε και κανείς δεν τον περίμενε.Κοντά σαράντα πέντε χρόνια αγώνας και τρέξιμο, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν του επιβαλλόταν, το επιζητούσε. Από την αρχή η επιχείρηση πήγαινε πολύ καλά, θα μπορούσε αν ήθελε να μοιράσει κάποιες υποχρεώσεις και καθήκοντα και να κάνει τη ζωή του πιο εύκολη, πιο ανθρώπινη, να νοιώσει την αίσθηση της ελευθερίας και της σπατάλης του χρόνου, για πράγματα μικρά κι ανθρώπινα. Ν' αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο, να αφεθεί σε παρορμήσεις της στιγμής, ανόητες, ίσως, αλλά και τόσο αναγκαίες, για … άλλους.Πήρε τηλέφωνο στο γραφείο. Λόγια ανούσια, διαδικαστικά, με προσοχή μη δείξει στον «διάδοχό» του έλλειψη εμπιστοσύνης.