τα (δεξιο) Φιλαράκια

Όσοι έτρεφαν ελπίδες για την εξάρθρωση της φασιστικής εγκληματικής οργάνωσης, ας μπουν στη σειρά, μαζί με αυτούς που περιμένουν την success story ανάπτυξη του Σαμαρά.

Αφού τέλειωσε η συμφωνία με την τρόικα, αφήνουν ελεύθερους τους φασίστες -και ας μη γελιόμαστε- ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ τους.

Μαζί πορευόντουσαν από παιδιά, τις ίδιες σημαίες κυμάτιζαν, μαζί γαλουχήθηκαν στα "εθνικά ιδεώδη" και κάποια στιγμή οι μεν ακολούθησαν τη λεωφόρου του νεοφιλελευθερισμού και οι δε το μονοπάτι του φασισμού, πάντα προς την ίδια κατεύθυνση.

Όλ' αυτά περιμένοντας τους μισθοφόρους των καναλιών το βράδυ (πριν τη τσόντα με το γαύρο). Έχω περιέργεια (που λέει ο λόγος) για το πως θα σχολιάσουν το φιάσκο, καθώς θα πέφτουν από τα σύννεφα...

ΥΓ. Νά' ξερα ποιος πούστης τους δίνει τα αλεξίπτωτα

παπα(δ)ρολογίες ...

Πήρα μια μεγάάάλη απόφαση (επανερχόμενος, μετά από απουσία ουκ ολίγων βδομάδων στην - με όνομα και επώνυμο οσονούπω- μπογκόσφαιρα).

Δεν θα ξαναασχοληθώ με τον κυβερνοβλάκα, που μας έκανε τη ζωή ποδήλατο ο μαλακοfit ...

Από δω και πέρα θα ξεσπάω στους ρασοφόρους, είτε αυτοί είναι εκπρόσωποι ανωτέρων πλασμάτων, είτε απλοί στιλιστικοί μιμητές του ...Ντέμι Ρούσου (πού τον θυμήθηκα αυτόν; ενώ δε θυμάμαι τί έφαγα χθες;).

Επειδή όμως τελευταία ψιλοβαριέμαι το "σκέφτομαι και γράφω" υιοθετώ (ανεπιφύλακτα) και επαυξάνω τα γραφόμενα του the elf at bay και αντιγράφω:

"Επιλέγω την αθεΐα γιατί οι ρασοφόροι μεσάζοντες της ουράνιας ευτυχίας δεν μου είναι αρεστοί. Είναι υποκριτές, ψυχασθενείς, βρομάνε κι επαναλαμβάνονται συνέχεια ξερνώντας στα μούτρα μας τσιτάτα από αμφιβόλου ποιότητας κι αλήθειας κείμενα ενός θεού τιμωρού κι αδιαπραγμάτευτου, δανεισμένο από ιουδαϊκές δοξασίες κι προκαταλήψεις, έμπλεο παθών κι τυρρανίας.

Χιόνια στο καμπαναριόοοοοοο !!!!

3η της Άνοιξης σήμερα και μας ξημέρωσε και ξενέρωσε… χιονισμένους, οπότε αντί για γαρίδες και θράψαλα την καθαροδευτέρα, θα τη βγάλουμε με γουρουνίσια τηγανιά και νηστίσιμα γιαπράκια (η φασολάδα έτσι κι αλλιώς πάει με όλα). Και να’ταν μόνο αυτό. Το πετρέλαιο του συντρόφου Καντάφι, του σφαγέος σκηνίτη εκ Λιβύης, οδεύει ανήφορο βαρύ και ο δικός μας πονοκέφαλος ανθίσταται στα αναλγητικά με τη συνδρομή και του «δικού μας» τσάρου Παπακωνσταντίνου εκ Κοζάνης μεν, αλλά που δεν τολμά δε να μας επισκεφθεί, που πληρώνουμε όμοια για θέρμανση με τους σύντεκνους γείτονες του σφαγέος, που από μέρα σε μέρα θ’ αρχίσουν τα μπανιερά τους στις πανέμορφες παραλίες τους, παρέα με τις πληθωρικές κοκκινοκώλες υπηκόους της αχώνευτης (σαν τον Πάγκαλο κάπως) Αγκέλας του ευρωΡάιχ.

Και συνεχίζει να το ρίχνει χοντρό σα μάννα (κουράγιο) εξ’ ουρανού.

Και μια που είπα ΠΑΓΚΑΛΟ (τα κεφαλαία επιβάλλονται λόγω εκτοπίσματος) ιδιαίτερη μνεία χρήσει η αήθης επίθεση των «αναρχοσυριζαίων» στον άνθρωπο που αγωνίζεται, εδώ και τόσες δεκαετίες, με το αζημίωτο βέβαια, (και τι αζημίωτο) για το καλό της πατρίδας μας. Τώρα, για το ότι κρύβεται αυτό το καλό και δε φαίνεται και επιπλέουν μόνο τα σκατά, θα το πληρώσει και θα πρέπει να απολογείται η αντιπροεδράρα του ΓΑΠ; Του δίνω επίσης δίκιο, γιατί σαν ομοτράπεζοι, θα μπορούσαμε να του (τους) τραβήξουμε το πιάτο από μπροστά του, ώστε να μη καταντήσει σα μόσχος σιτευτός και παραγεμισμένος (τη δύσοσμη γέμιση μπορεί να τη φαντασθεί ο καθένας).

Αλλά νομίζω αρκετά ασχολήθηκα με τον αδίκως δοκιμαζόμενο συμπαθέστατο εκπρόσωπο των ευτραφών συνελλήνων και θα πρέπει να κρατάμε και τα μπόσικα, γιατί συνηθίζει να ζητά τα στοιχεία των σχολιαστών από ιστοσελίδες, που νομίζει ότι τον αδικούν, πάντως η IP μου (προς χρήση και συμμόρφωσή του) είναι 128.23.45.11 και όποιος θέλει με πιστεύει …

Κλείνω με ένα …απαίσιο τετράστιχο, σαν τις φάτσες που ασχολήθηκα σήμερα, αρχές της άνοιξης, που όταν έρθει τα ξαναλέμε με πιο ευχάριστη διάθεση.

Χιόνια στο καμπαναριόοοοοοο

το πετρέλαιο ανεβαίνει

χιόνια στο καμπαναριό

δε χαίρεται κανένας (μαλάκας) στο χωριό

ΥΓ. Χανουμάκια! Στην Τούμπα σας παίζουμε με τον μλκ το Σιδηρόπουλο και με πέντε παίκτες μόνο ...

LOGOδιάρροια

Προσπαθώντας να εντοπίσω με τί μοιάζει το νέο logo ή ο "νέος λογότυπος", όπως είπε ο "ανοιξιάτικος" παλιομοδίτης γιαπάκος αρχηγός της (νέας) Νέας Δημοκρατίας, σερφάρισα πρωινιάτικα για να δω εάν κάποιος διαδικτυακός blogoσυνοδοιπόρος με ...κάλυψε, αλλά μάλλον ισχύει το "άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας", οπότε συνεχίζω τη μοναχική μου προσπάθεια ...

Μια πετυχημένη αναφορά έκανε ο ΓΚΡΙΝΙΑΡΟΓΑΤΟΣ, η οποία αξίζει "κλεψίματος":

Παρότι "θεόπνευστες" οι εμπνεύσεις των φίλων, ομολογώ ότι ...σχεδιαστικά δε με κάλυψαν και κάπου εδώ είναι η ώρα να σας αποκαλύψω τη δική μου έμπνευση σχετικά με το τι μού'ρχεται στο μυαλό βλέποντας το νέο σηματάκι των (α) δεξιων:

Εννοείται ότι ζητώ συγνώμη για το βρώμισμα του πρωινού σας, αλλά ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕ ΘΕΛΑΤΕ; ΠΑΡΤΕ ΤΗ.

Και όχι μόνο μου θυμίζει μια πληθωρική κουράδα, αλλά και η δεξιόστροφη επιμήκυνσή της δείχνει ότι ο ...χεζόμενος την έκανε βιαστικά (προς τα δεξιά, εννοείται), σαν κάποιος να τον έπιασε επ'αυτοφώρο να κοπρίζει το ξένο οικόπεδο. Από το μέγεθος του αποβλήτου, συμπεραίνω ότι ο κοπρίτης ήτο καλοζωισμένος (εδώ δε θίγουμε ανθρώπους, οπότε μην περιμένετε να σας πω ότι ήταν ο μπουχέσας ανηψιός).

Εύγε στους σχεδιαστές της αντιπολιτευόμενης (για πάντα ελπίζω) παράταξης, γιατί έπιασαν ακριβώς το σφυγμό και τις ...ανάγκες των εργοδοτών τους. Μπράβο και στον "ανοιξιάτικο" πρόεδρο, που επιτέλους μιλά ξεκάθαρα και με ευθύτητα στον ελληνικό λαό ,λέγοντάς του με ειλικρίνεια και σαφήνεια το τι τον περιμένει -εάν και- εφόσον στραβωθεί και πάλι για "να φτιάξει μια ....κουράδα μεγάλη..."

κάθε σήμερα τρισχειρότερα

30 μέρες πριν τα χριστούγεννα, σύμφωνα με την ανελλιπή καθημερινή ενημέρωση, μέσω των ερτζιανών με την ευγενική και ξεσηκωτική χορηγία των Jumbo για τους ηλικιακά και μη παίδες εν ελληνικώ καμίνω, συντελούντος του αλλοπρόσαλλου καιρού (σστ! μη ξυπνήσει ο χειμώνας τη γαμήσαμε πετρελαιικά).

Αλλά, από ότι βλέπω και ακούω, μόνο τα jumbo χοροπηδούν με την ιδέα της έλευσης της στραγγιστικής γιορτής των λιπόβαρων γονεϊκών πορτοφολιών, άντε και μερικά καταστήματα, που με τις πολύχρωμες και ανοβοσβήνουσες βαριές –στυλιστικά και αισθητικά- διακοσμήσεις τους κάνοντας πράξη το: «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία» ψυχορραγούν στην προσπάθειά τους να ρεφάρουν τις χαμένες εποχές των τροφαντών αγελάδων (;) οι οποίες έπεσαν θύματα κατασπαραγμού της βουλιμικής όρεξης ΟΛΩΝ μας (άι σιχτιρ γουρουνόμορφε και τερατόβαρε Αντί).

ΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! ξαλάφρωσα

Δεν κρύβω ότι αισθανόμουν σαν απολίτιστος νεάτερνταλ, σαν το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη, σα το μαύρο πρόβατο μιας μη μου άπτου κοινωνίας, ιδανικά πλασμένης, αλλά τελικά είμαι απλά Έλληνας και σαν τέτοιος φερόμουν. Τι ανακούφιση, τι αγαλλίαση, τι ξαλάφρωμα ήταν αυτό! (ίσα με δέκα γαμ…ουπς, επίπεδοοοο!!!).

Κάθε φορά λοιπόν που έβγαζα το χέρι από το παράθυρο του αυτοκινήτου (βιαστικά για να προλάβω) για να μουντζώσω τον απέναντι, που έκανε την τρελή προσπέραση, κάθε φορά που από τις γεμάτες κερκίδες της Τούμπας σημάδευα, με το εσωτερικό της παλάμης μου, τον εκπρόσωπο της αθηναϊκής διαιτητικής παράγκας, κάθε φορά που αποσβολωμένος άκουγα στην τηλεόραση τον (πρώην) μπουχέσα και τους νυν Γ.Α.Π. και ποντικομαμή Παπακωνσταντίνου (τον κοντοχωριανό) και τρελαμένος έφτανα μέχρι την οθόνη, για να τους δώσω εξ επαφής το βραβείο της ανοιχτής παλάμης (αφήνοντας τα σημάδια να μου θυμίζουν για ολόκληρο το τηλεοπτικό βαρετό μου βράδυ τη στιγμή της απελπισίας και της έλλειψης πολιτισμού μου) … όχι δεν ήμουν βάρβαρος, αλλά έβραζε στις φλέβες μου το ελληνικό αίμα, που –τελικά- έχει μια ευαισθησία (μάλλον στα ερυθρά) στην κοροϊδία, στην ανοησία, στην μαλακία και εν γένει στους μαλάκες, που μας περιβάλλουν και μας καθοδηγούν σα λαό.

Όχι δεν πρόκειται για κρίση «Καρατζαφέρειας αλλοφροσύνης», ούτε για τις άλλες τις κρίσεις …τις γνωστές, απλά διάβασα ένα κειμενάκι με τίτλο: «Φάσκελο … το ελληνικό!», αν θυμάμαι καλά στο 7 της περασμένης Κυριακάτικης, το οποίο και σας παραθέτω. Και όπως είπαμε ε! Με την πρώτη ευκαιρία (θα βρείτε πολλές το εγγυώμαι) σηκώνουμε το χέρι, ανοίγουμε τα δάκτυλα και … ΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! (το μαλάκα δεν είναι υποχρεωτικό)

Διαβάστε και αναθαρρήστε

«Σήμα κατατεθέν των Ελλήνων είναι η «μούντζα», όλοι το ξέρουμε. Αυτό που οι περισσότεροι αγνοούμε είναι ότι χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα, ήταν δε μεγάλη κατάρα. Η Α. Χριστοπούλου μας ξεδίπλωσε την ιστορία του φάσκελου, που λεγόταν σφάκελος, δηλαδή τρέμουλο, διότι οι κακούργοι δένονταν πάνω σε ένα τύμπανο, δηλαδή σανίδα, με τα χέρια, τα πόδια και το λαιμό πιασμένο σε κρίκους.

Πέντε οι κρίκοι, πέντε και τα δάκτυλα των δεμένων χεριών που άνοιγαν επειδή έτρεμαν, εξ ου και ο αποτυμπανισμός. Ετσι το πέντε έγινε ο αριθμός της κατάρας. Και όταν ήθελαν να καταραστούν κάποιον, μπογιάτιζαν το σπίτι του με μία ανοιχτή παλάμη, δηλαδή το μουτζούρωναν και να πώς έφτασε σε μας ως «μούντζα»…»

η στατιστική στην υπηρεσία της ..ευχαρίστησης

από το blogareis

...ακόμα γελάω ... ΛΕΥΤΕΡΙΑ, ΛΕΥΤΕΡΙΑ

χωρίς άλλα σχόλια γιατί θα τρελαθούμε τελείως, από το http://cloudconnected.pblogs.gr/